Warning: include(header2.php): failed to open stream: No such file or directory in /var/www/html/cultura/html/criticadamemoria2.php on line 62 Warning: include(): Failed opening 'header2.php' for inclusion (include_path='.:/usr/share/pear:/usr/share/php') in /var/www/html/cultura/html/criticadamemoria2.php on line 62
Crítica da memoria pura
Unha reconstrución literaria dos recordos que explora as influencias íntimas sobre a memoria. Anxos Sumai pon sobre a mesa de estudo a memoria, indagando nas súas claves e camiños. Unha reflexión sobre o recordo dos recordos.
oco
Envíalle un correo a Anxos:
<correo@anxossumai.com>
Subscríbete ao fluxo RSS:

oco

ANXOS DE GARDA
Un dos traballos literarios de referencia na rede. Dous libros aclamados saíron destas páxinas nas que Anxos Sumai fixo durante dous anos un diario entre a realidade e a ficción
Consúltao aquí

oco

LIBRO ¿ANXOS OU DIAÑOS?
Roberto Ribao e Anxos Sumai mantiveron durante un ano debates dialécticos cheos de altura, humor e ironía na nosa edición Fin de Semana
Descarga aquí o libro

oco

FIN DE SEMANA
Consulta as anteriores edicións da Revista de Fin de semana. Artigos de viaxes, opinión, personaxes coñecidos e interesantes, etc

 

IMPRIMIR

Monte Etna, 5 de abril de 1971

Pequenos cráteres abríanse na tixola na que minutos antes unhas mans devorcaran sangue de galiña. Cando o sangue frito quedaba compacto, adquiría unha cor case marrón. A ofensiva cor vermella acalmábase, deixaba de anoxarnos e, por fin, espertábanos a gula. O vermello da dor e da morte, o vermello da fame e da vida compactábase e deixábanos aqueles pequenos cráteres negros como de aire paralizado, de alento detido nunha tixola a ferver. Ás veces botabámoslles azucre, enchiamos os cráteres de azucre e pelexabamos por comer anacos daquel baleiro adozado.

Esa é a cea que lembro para un día de abril de 1971. A miña nai cortáralle o pescozo a unha galiña esa tarde, coa mesma calma e o mesmo desapaixonamento con que despois de cociñala había roerlle os ósos e chucharlles a medula. Os nenos ceabamos na sala, apertados diante da tele nun aínda impecable sofá tapizado de skai. Eramos pequenos, a tele abríasenos como unha porta cara a un mundo en branco e negro, que nós nos encargabamos de colorear cos verdes, os azuis e os vermellos que recolleramos no corpo ó longo do día. E alí estabamos, apazugados diante da tele como o sangue nos pratos, cando apareceron as imaxes do volcán en erupción. Unha lingua de lava gris, unha longa lingua de prata desprazábase amodo pola pantalla, estendíase pola sala e chegaba ata nós, comprimíndonos máis aínda no sofá. Cada un de nós recibiu aquela lingua no colo dunha maneira distinta e, de feito, todos a esqueceron. Só eu sobrevivín con aquelas imaxes penduradas detrás das pálpebras.

O Etna entrou en erupción o 5 de abril de 1971. Moitos de nós nunca antes viramos nada semellante, fóra das imaxes descoloridas dos libros da escola. A erupción do Etna tróuxome un medo novo, xa non o medo á viciosa maldade humana que intuíra no fondo dalgúns ollos próximos. Non era ese medo. O terror que coñecemos ese día tiña que ver coa fraxilidade e o desamparo. Tiña que ver coas entrañas mesmas da terra e souben que nada, nin ninguén, podería protexerme nunca contra as súas vioentas revolucións. Só a beleza da lava a arder me traía unha pouca serenidade, como se tamén —ó mesmo tempo que coñecín ese medo ancorado xa no estómago do primeiro ser humano que sentiu un tremor debaixo dos pés, temeu o lostro que caeu no bosque e quedou perplexo ante a inmensidade do mar— me mostrase a maneira de salvarme.

Se lle das a volta ó medo como se fose unha luva, aparecerá a beleza como unha incitación á calma. Aparecerá o azucre dos pequenos cráteres que se forman no sangue frito. Penso niso ás veces, cando diante dun polo decapitado, e mirando xusto ese círculo morado do pescozo polo que deitou o sangue, lembro palabras preciosas como Etna, Taormina, Catania ou Sicilia.

E, co tempo, a palabra volcán non me nace xa como un perigo, senón como unha erupción nas entrañas que chega, mesmo, a producirme pracer.

Anxos Sumai [correo]


Consello da Cultura Galega. (www.consellodacultura.org)
Pazo de Raxoi, 2 andar. 15704 Santiago de Compostela (Galicia)
Contacto: Tfno: 981957202 / Fax : 981957205 / e-mail: redaccion@culturagalega.org