Warning: include(header2.php): failed to open stream: No such file or directory in /var/www/html/cultura/html/criticadamemoria2.php on line 62 Warning: include(): Failed opening 'header2.php' for inclusion (include_path='.:/usr/share/pear:/usr/share/php') in /var/www/html/cultura/html/criticadamemoria2.php on line 62
Crítica da memoria pura
Unha reconstrución literaria dos recordos que explora as influencias íntimas sobre a memoria. Anxos Sumai pon sobre a mesa de estudo a memoria, indagando nas súas claves e camiños. Unha reflexión sobre o recordo dos recordos.
oco
Envíalle un correo a Anxos:
<correo@anxossumai.com>
Subscríbete ao fluxo RSS:

oco

ANXOS DE GARDA
Un dos traballos literarios de referencia na rede. Dous libros aclamados saíron destas páxinas nas que Anxos Sumai fixo durante dous anos un diario entre a realidade e a ficción
Consúltao aquí

oco

LIBRO ¿ANXOS OU DIAÑOS?
Roberto Ribao e Anxos Sumai mantiveron durante un ano debates dialécticos cheos de altura, humor e ironía na nosa edición Fin de Semana
Descarga aquí o libro

oco

FIN DE SEMANA
Consulta as anteriores edicións da Revista de Fin de semana. Artigos de viaxes, opinión, personaxes coñecidos e interesantes, etc

 

IMPRIMIR

Grace Kelly, 14 de setembro de 1982

O 14 de setembro de 1982 Grace Kelly morreu nun accidente de coche. Souben da súa morte nunha carnicería ó lado da casa na que vivía daquela, nunha pequena rúa lousada e angosta. Cando entrei, como me ocorría sempre, o cheiro húmido e adozado da carne produciume unha lixeira náusea. A carniceira estaba inqueda esa mañá e, no tempo que eu botei alí, estendía o xornal ante os clientes, manchando cos dedos suxos o rostro da súa querida princesa-actriz que aparecía fotografada na portada.

Dáballe pena a súa morte, estaba compunxida e maldicía e xuraba contra toda a real familia monegasca, mentres manexaba o coitelo cunha inquedante torpeza. O enorme coitelo caía sobre a carne coa intención de cortarlle o pescozo á princesa Estefanía que, segundo ela, era unha filla de Satanás. Non había nada glamuroso naquela escena, nada enigmático nin frío nos xestos da muller cando poñía os dedos sobre a fotografía da morta e deixaba pequenos fragmentos de carne e de ósos sobre as meixelas
descoloridas. Non había nada que tivese que ver coa imaxe da princesa-actriz desde que comezaramos a vela no cine, hierática e distante, ata que se converteu na gordecha matrona en carnes e co rostro enmarcado na grosa trenza loura coa que a veriamos nos últimos anos da súa vida. O xornal quedou sobre o mostrador aberto na noticia do accidente, no rostro radiante da princesa, mentres as moscas revoaban sobre as pegadas que deixara a carniceira sobre o papel. Eu marchei e seguín coa miña vida. O accidente na curva da Costa Azul francesa perdéuseme nalgunha revolta da memoria.

Ou iso cría, porque me parece que foi ese día cando a trenza de Grace Kelly adquiriu unha consistencia carnosa nos meus recordos. Carnosa e comestible, non sabería dicir se coa luxoriosa gula dunha resta de chourizos ou coa casta dozura dunha ensaimada. Ás veces lémbrome dela e, co tempo, vénseme á cabeza enleada nun inesperado agarimo, como se tivesemos compartido vida e afecto.

Cando regreso a esa rúa, por exemplo, a esa rúa lousada e estreita onde as vellas casas se derruban esgotadas unhas sobre as outras, náceme unha caste de tenrura e axiña o rostro de Grace Kelly, alumado cunha luz branca e alegre, ocúpame a cabeza. Pero non é o rostro inmortal que nos enfeitizou en Mogambo ou en Crimen perfecto, coa súa beleza fría, casta e remota. Non é esa a muller que acode ós meus recordos cun sorriso pleno e rebordante, senón a outra, a muller efémera, a muller madura na que intúo a suor baixo os peitos caídos ou recoñezo os accidentes emocionais que lle desfiguraron a curva da cintura. Non podo vela se non é así, non podo lembrala se non é pletórica na festa da carne na que a miña carniceira me anunciou a súa morte. Non podo vela se non é coroada con esa trenza loura, como unha raíña de carne e óso. Tamén é certo que a comida sempre espertou en min unha tenrura moi especial.

O curioso é que, por moito que o intente, non son quen de lembrar a cara da carniceira. E con ela si que compartín, durante anos, o afecto que nos naceu xa a primeira vez que me vendeu un raquítico bisté de porco. O meu presuposto de entón non daba para máis e ela, sabéndoo, regaloume media ducia de chourizos.

Anxos Sumai [correo]


Consello da Cultura Galega. (www.consellodacultura.org)
Pazo de Raxoi, 2 andar. 15704 Santiago de Compostela (Galicia)
Contacto: Tfno: 981957202 / Fax : 981957205 / e-mail: redaccion@culturagalega.org